Een panoramisch fototoestel levert beelden met een illusie van ruimtelijke beleving wat een andere camera moeilijk kan evenaren. Ik bedoel niet het maken van meerdere opnamen na elkaar die met de gepaste software aan elkaar worden 'gestitcht'. Dit laatste is eerder iets voor computerfreaks dan voor fotografen met het hart op de juiste plaats.

 

Panoramische beelden zijn van alle tijden maar de laatste jaren winnen ze aan popularieit, mede door het internet medium dat breedbeeld vraagt voor de websites. 

 

Spijtig dat de fabrikanten van digitale camera's (nog) niet investeren in dit marktsegment, maar analoog kan het echter ook uitstekend.

 

Mijn opnamen zijn gemaakt met een Horizon 202, een camera van Russische makelij met een swing-lens. Geen technologisch hoogstandje maar een back to the basics benadering. Enkel sluitertijd en diafragma kunnen ingesteld worden. Er is geen afstandinstelling of ingebouwde lichtmeter.

 

Persoonlijk pas ik de hybride techniek toe. Ik vertrek van een kleurnegatief film en laat deze in een labo ontwikkelen waarna ik de negatieven scan. Het werken met kleurfilm heeft het voordeel dat ik in PhotoShop nog alle opties open houd bij de conversie naar zwartwit dankzij de ingebouwde filters in CS4.

 

Sommige fotografen proberen met een digitale fullframe camera hetzelfde effect te bekomen door een breedhoeklens te gebruiken en dan het beeld te croppen in PhotoShop. Theoretisch klopt dit, maar de praktijk leert dat je door de zoeker van een panoramische camera veel beter gefocust bent op je onderwerp en meer oog hebt voor compositie en dieptewerking van je beeld.

 

Hugo Delvaux